Energieportret: Silvia Busby
Prototype: de Gemeenschappelijke Oven

Prototype: de Korsi

Korsi-1

In Nederland vinden we centrale verwarming op gas heel gewoon. We verwarmen het volledige volume aan lucht in een ruimte om het lekker warm te hebben. Maar vroeger deden we het helemaal anders: we verwarmden geen ruimtes, maar mensen. Dat is veel energie-efficiënter.

De voetenstoof is een Nederlands voorbeeld. Het was een houten kistje waarin gloeiende kolen van het haardvuur werden gestopt. Vervolgens kon men zijn of haar voeten op de stoof zetten en werd de losse kleding uit die tijd over de stoof gedrapeerd. Het resultaat was een microklimaat: mensen voelden zich comfortabel in een relatief koude ruimte.

In andere culturen werd deze aanpak verder uitgewerkt. Voorbeelden zijn de kotatsu in Japan en de korsi uit het Midden-Oosten. In beide gevallen gaat het om een tafel waaronder een klein verwarmingselement is gemonteerd -- vroeger waren dat gloeiende kolen, nu is het een elektrische verwarming. Vervolgens wordt er een groot deken over de tafel uitgespreid, en schuift iedereen de benen onder tafel. 

Jawad Shiamizadeh, die vele jaren geleden vanuit Irak in Bospolder-Tussendijken terecht kwam, herinnert zich de korsi nog goed. En dus ontwierp hij voor het Huis van de Toekomst een reuzenexamplaar waar maar liefst tien mensen aan kunnen zitten. Als er voldoende mensen plaatsnemen aan de korsi is er niet eens een verwarmingselement nodig: de lichaamswarmte van de aanwezigen zorgt dan voor voldoende verwarming.

Korsi-3